นิทานคณิตศาสตร์ (2 เรื่อง)

krukrub profile image krukrub
 เรื่องที่ 1 : "หญิงโง่ทั้งสิบสาม"

นานมาแล้วในหมู่บ้านกลางป่าแห่งหนึ่ง  มีผู้หญิงอยู่ 13 คนเป็นกลุ่มเพื่อนที่รักและสนิทกัน  มักไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ  แต่เหตุใดพวกเธอจึงได้รับฉายาว่าเป็น “หญิงโง่”?  ......

มีอยู่วันหนึ่ง  เหล่าหญิงโง่ทั้งสิบสามตกลงกันว่าจะไปเก็บผลไม้ด้วยกัน  ว่าแล้วต่างเดินทางเป็นกลุ่มไปพร้อมกันจนถึงชายป่า  ซึ่งเป็นเวลาเที่ยงพอดี  จากนั้นทุกคนนำข้าวปลาอาหารออกมารับประทานกันอย่างเอร็ดอร่อย  เมื่อกินอิ่มแล้ว  ต่างช่วยกันเก็บผลไม้ที่อยู่บนต้นที่มีอยู่มากมายไม่ว่าจะเป็นเงาะ  มังคุด  ส้ม  รอบๆ บริเวณนั้น  ทุกคนร่วมมือร่วมใจกันเก็บอย่างขยันขันแข็งจนใกล้ถึงเวลาเย็น  ตอนนี้เหล่าหญิงโง่ต่างเหน็ดเหนื่อยไปตามๆ กัน 

หญิงโง่คนหนึ่งพูดขึ้นมาว่า “เราได้ผลไม้เยอะเต็มเข่งแล้ว  ถึงเวลาต้องเดินทางกลับหมู่บ้านกันแล้ว  พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน  ถ้าไม่รีบเดินทางกลับเดี๋ยวจะมืดค่ำเสียก่อน”

หญิงโง่ซึ่งอายุมากที่สุดในกลุ่มจึงพูดขึ้นมาว่า “เราลองนับจำนวนเพื่อนๆ ของเราดูซิว่ายังอยู่กันครบหรือเปล่า?  อาจจะมีคนพลัดหลงไปทางอื่น”  ว่าแล้วเธอก็นับ  “หนึ่ง  สอง  สาม  สี่  ห้า..................  สิบสอง”  นับได้ทั้งหมด 12 คน  แสดงว่ามีใครคนใดคนหนึ่งหายไป 1 คน

หญิงโง่คนที่อ้วนที่สุด ลองนับใหม่อีกครั้งหนึ่งก็ได้ 12 คนเท่ากัน  พวกเธอจึงช่วยกันแยกย้ายตามหาหญิงโง่ที่หายไปหนึ่งคนนั้นทั่วทั้งป่า แต่ก็ไม่พบสักทีไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ใด  จนเวลาใกล้ค่ำ บรรดาหญิงโง่ต่างเหนื่อยล้าแล้วกลับมารวมกลุ่มกันใหม่อีกครั้งหนึ่ง  แต่เมื่อนับจำนวนคนก็ยังได้เท่าเดิมคือ 12 คน  บังเอิญมีชายคนหนึ่งเดินทางผ่านมาทางนั้นพอดี  หญิงโง่ทุกคนกำลังนั่งพักกันอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่แห่งหนึ่ง  ชายคนนั้นจึงเข้ามาทักทายและถามว่ามาทำอะไรกันแถวนี้  หญิงโง่คนหนึ่งจึงตอบว่า  “พวกเรากำลังตามหาเพื่อนของเราที่หายไปแต่ยังไม่เจอ  เจ้าพอจะเห็นเพื่อนเราคนนั้นบ้างมั้ย?”  ชายคนนั้นตอบว่าไม่เห็น แล้วถามต่อว่า “แล้วพวกเจ้ามีกันกี่คนล่ะ?”

หญิงโง่ที่ผอมที่สุดตอบว่า “พวกเรามีกันทั้งหมด 13 คน”  ชายคนนั้นจึงลองนับจำนวนหญิงโง่ดู “หนึ่ง  สอง  สาม  สี่  ห้า  หก  เจ็ด.............สิบสาม”  ก็อยู่ครบนี่ได้สิบสามคนพอดี  เขาลองนับใหม่อีกครั้งหนึ่งก็ได้เท่าเดิมแสดงว่าอยู่กันครบ

คำถาม “เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น?” 



ความคิดเห็น
krukrub profile image krukrub

 เรื่องที่ 2 :  "ชิงมรดก"

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีเศรษฐีคนหนึ่งอาศัยอยู่ในเมืองแห่งหนึ่ง  มีลูกชาย 2 คน  ท่านเศรษฐีอายุมากแล้วและมีสมบัติทรัพย์สินเงินทองมากมาย  เขารู้ว่าเวลาของตัวเองน้อยลงไปทุกขณะจึงได้เขียนพินัยกรรมเอาไว้ 1 ฉบับ  เศรษฐีคนนี้มีน้องสาวอยู่คนหนึ่งที่อยู่ต่างเมืองห่างออกไปหลายกิโลเมตรซึ่งเป็นคนช่วยเก็บมรดกต่างๆ เอาไว้เพราะเธอได้รับฝากจากผู้เป็นพี่ชาย

อยู่มาวันหนึ่งเศรษฐีได้ป่วยเพราะได้สิ้นใจด้วยโรคชรา  ลูกชายทั้งสองต่างเศร้าโศกเสียใจเป็นอันมาก  ก่อนตายเศรษฐีได้สั่งเสียเป็นครั้งสุดท้ายว่าให้ลูกทั้งสองเปิดพินัยกรรมดูว่ามรดกจะตกเป็นของผู้ใด  เมื่อทั้งสองคนเปิดดูปรากฏว่ามีข้อความเขียนด้วยลายมือว่า  “ให้เจ้าทั้งสองเดินทางไปน้องสาวของข้าที่ต่างเมืองโดยให้ควบม้าไป  ม้าของใครมาถึงทีหลังจะเป็นผู้ได้รับมรดกทั้งหมดไปครอบครอง”

ว่าแล้วบุตรชายทั้งสองจึงขึ้นขี่ม้าของตนแล้วออกเดินทางจากเมืองของเศรษฐีเพื่อตรงไปหาน้าหญิงของตนเอง  ต่างฝ่ายต่างพยายามดึงให้ม้าของตนเองเดินช้ามากที่สุดเท่าที่จะทำได้  นี่คงเป็นการแข่งขันที่ประหลาดที่สุดตั้งแต่เคยมีมาเพราะเหมือนเป็นการแข่งวิ่งช้า  ม้าที่วิ่งช้ากว่าจะเป็นผู้ชนะของเกมนี้ 

ทั้งคู่ขี่ม้าเดินทางมาหลายวันต่างถ่วงเวลาให้ได้นานที่สุดและม้าทั้งสองก็สูสีไม่ได้ทิ้งระยะห่างกันมากสักเท่าไหร่   เมื่อมีใครคนใดคนหนึ่งหยุดพักอีกคนหนึ่งก็จะหยุดตามทุกครั้งไปเพื่อไม่ให้คลาดสายตาไปไหน  ไม่มีใครยอมใคร  พี่ชายไม่เสียสละให้น้องเพราะอยากได้มรดกก้อนใหญ่มาเป็นสมบัติของตนเอง 

จนกระทั่งพวกเขาได้มาพบกับชายแก่คนหนึ่งซึ่งได้เข้ามาคุยและถามไถ่ถึงเรื่องราวความเป็นมาต่างๆ  เมื่อได้ทราบที่มาที่ไปแล้วชายแก่คนนั้นจึงได้บอกอะไรบางอย่างแก่คนทั้งสอง  เมื่อลูกชายของเศรษฐีได้ยินคำบอกกล่าวของชายผู้นั้นจบ  ทั้งสองคนต่างรีบขึ้นขี่ม้าแล้วควบออกไปอย่างรวดเร็วเพื่อให้ถึงบ้านของน้าที่อยู่ต่างเมืองโดยเร็วที่สุด

คำถาม  “ชายแก่บอกอะไรแก่บุตรชายทั้งสองของเศรษฐี?”


12345678 profile image 12345678
เป็นกลลวงของน้า
ประกาศล่าสุดในบอร์ดเดียวกัน
5 ปีที่ผ่านมา
5 ปีที่ผ่านมา
5 ปีที่ผ่านมา
6 ปีที่ผ่านมา
6 ปีที่ผ่านมา
krukrub Icon นิทานคณิตศาสตร์ (2 เรื่อง) 2 อ่าน 29,392 6 ปีที่ผ่านมา
6 ปีที่ผ่านมา