ต้องเคารพตนเอง มิฉนั้นแล้วจะไม่มีใครเคารพท่าน
เหนือภูเขายังมีภูเขา เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมีคน
คนมักตายเพราะทรัพย์เป็นเหตุ นกมักตายเพราะเหยื่อ
คนที่มีปัญญาเห็นแก่ตัว สู้คนโง่ทำเพื่อส่วนรวมไม่ได้
คนดีมักถูกรังแก ม้าดีมักถูกควบขี่
การวางเฉยเป็นมารยาทที่ดี แต่มากนักเป็นคนลับลมคมใน
การไม่สามารถแยกดีชั่ว เป็นบุคคลน่าห่วงใยที่สุด
คบคนดีควรผ่อนปรน คบคนชั่วควรระวังกวดขัน
โชควาสนาติดตามคนกล้า เคราะห์กรรมตามหลังคนขลาด
ผู้กระทำการใหญ่ ย่อมไม่ถือสาคำตำหนิเล็กๆน้อยๆ
โรคภัยเข้าทางปาก ภัยพิบัติออกจากปาก
ความขี้เกียจ คือสุสานฝังคนเป็น
อาศัยโชควาสนา หรือจะสู้ความสามารถของตนได้
ระยะทางพิสูจน์กำลังม้า กาลเวลาพิสูจน์จิตใจคน
อย่ารังแกคนยากจน อย่าหยิ่งยะโสในความมั่งมี
ผู้รอบรู้มักถ่อมตน ผู้โง่เขลามักยะโส
บุรุษอัจฉริยะอยู่ที่ปาก อาชาดีอยู่ที่ฝีเท้า
คนซื่อสัตย์พูดคำใดถือเป็นสัญญาคำนั้น
หนทางนั้นคดเคี้ยว แต่เหตุผลนั้นเที่ยงธรรม
ของมีพิษห้ามกิน ของผิดกฎหมายห้ามทำ
ปัญญาชนควรสนิทไว้ แต่ไม่ใช่ต้องตามเขาไปเสียทุกอย่าง
ความรู้ทำให้รู้จักถ่อมตน ความไม่รู้ทำให้จองหอง
กิจการทั้งมวล ความซื่อสัตย์สำคัญที่สุด
ภายใต้ฟ้าไม่มีสิ่งใดมาก สำหรับผู้มีใจพากเพียร
มารยาทดีงามต่อคน เป็นสิ่งที่มีค่ายิ่งกว่าสิ่งใด
มูลรากของความชั่วร้าย มาจากความเกียจคร้าน
กระจกไว้ดูหน้า ปัญญาไว้ดูใจ
กลองจะดังต้องดี ศิษย์จะดีก็ต้องครู
กลิ่นหอมที่รุนแรง ดึงดูดภุมรินที่น่าเกลียด
กับเพื่อนทำให้จน กับตนทำให้รวย
แกล้งโง่ให้ถูกเวลาเป็นยอดฉลาด
การสู้เพื่อพ่ายแพ้ไร้ค่า
การแต่งงาน คือจุดสิ้นสุดของความรัก
การเสียสละ คือผู้ให้ ไม่ใช่ผู้รับ
ขณะที่กำลังสอน สมองก็เรียนตาม
ของกินไม่กินก็พูด ของเก่าไม่เล่าก็ลืม
ข่าวร้ายมักไปไกล ข่าวลือมักเหลวไหล
ขี้จ่ายทนจน ขี้บ่นทนฟัง
ขี้โกงทนฉ้อ ขี้ขอทนอาย
ข้อความที่เป็นจริงไร้การแต่งเติม
ขลาดนักเสียการ กล้านักเสียกาย
เข้านอนท้องหิว ดีกว่าตื่นแล้วเจอหนี้
คนโง่ไม่รู้สุภาษิต คนฉลาดสร้างตัวแม้ไร้เงิน
คนโง่ถามปัญหาหนึ่งนาที คนฉลาดคิดทั้งที่ตอบไม่ได้